dilemma

dilemma (Latein)

Substantiv, n

Kasus Singular Plural
Nominativ dilēmma dilēmmata
Genitiv dilēmmatis dilēmmatum
Dativ dilēmmatī dilēmmatibus
Akkusativ dilēmma dilēmmata
Vokativ dilēmma dilēmmata
Ablativ dilēmmate dilēmmatibus

Worttrennung:

di·lem·ma, Genitiv: di·lem·ma·tis

Bedeutungen:

[1] spätlateinisch, Philosophie, Logik: aus zwei sich widersprechenden Aussagen bestehendes Argument; Dilemma

Herkunft:

Entlehnung aus dem altgriechischen δίλημμα (dilēmma)  grc[1]

Synonyme:

[1] complexio

Beispiele:

[1] „argumentum dilemma, id est conplexio, quae adversarium ab utraque parte concludit.“ (Serv. Aen. 2,675)[2]
[1] „dilemma argumentum, quod est ab utraque parte firmissimum et concludit adversarium.“ (Serv. Aen. 10,449)[3]
[1] „Hoc est verum dilemma tuum, non ex dialectica arte quam nescis, sed ex carnificum officina et meditatione probatum: si tacuero, criminosus ero; si respondero, maledicus.“ (Hier. adv. Rufin. 3,3)[4]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „dilemma“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2165.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis, Auxiliantibus et alliis et curatoribus fundationis Rockerfellerianae. 5. Band, 1. Teil D – Dze, Teubner, Leipzig 1909–1934, ISBN 3-322-00000-1, „dilemma“ Spalte 1172.

Quellen:

  1. Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis, Auxiliantibus et alliis et curatoribus fundationis Rockerfellerianae. 5. Band, 1. Teil D – Dze, Teubner, Leipzig 1909–1934, ISBN 3-322-00000-1, „dilemma“ Spalte 1172.
  2. Servius Grammaticus; Georg Thilo, Hermann Hagen (Herausgeber): Servii Grammatici qui feruntur in Vergilii carmina commentarii. 1. Auflage. Vol. I: Aeneidos librorum I–V commentarii, B. G. Teubner, Leipzig 1881 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 317.
  3. Servius Grammaticus; Georg Thilo, Hermann Hagen (Herausgeber): Servii Grammatici qui feruntur in Vergilii carmina commentarii. 1. Auflage. Vol. II: Aeneidos librorum VI–XII commentarii, B. G. Teubner, Leipzig 1884 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 438.
  4. Sanctus Hieronymus Presbyter: Opera. Herausgeber: P. Lardet (= Corpus Christianorum. Series Latina. Band 79). 1. Auflage. Pars III: Opera polemica I: Contra Rufinum. Brepolis, Turnholt 1982., Seite 74.