dzięcioł

dzięcioł (Polnisch)

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ dzięcioł dzięcioły
Genitiv dzięcioła dzięciołów
Dativ dzięciołowi dzięciołom
Akkusativ dzięcioła dzięcioły
Instrumental dzięciołem dzięciołami
Lokativ dzięciole dzięciołach
Vokativ dzięciole dzięcioły

Worttrennung:

dzię·cioł, Plural: dzię·cio·ły

Aussprache:

IPA: [ˈd͡ʑɛɲt͡ɕɔw], Plural: [d͡ʑɛɲˈt͡ɕɔwɨ]
Hörbeispiele:  dzięcioł (Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Specht (Picidae)

Herkunft:

Erbwort aus dem urslawischen *dętьlъ, das aus *dьlbtьlъ „Pickender“; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch źeśelc → dsb, obersorbisch dźećelc → hsb, alttschechisch dětel → cs, tschechisch datel → cs, slowakisch ďateľ → sk, russisch дятел (djatel☆) → ru, ukrainisch дятел (djatel☆) → uk, slowenisch detel → sl, serbokroatisch дјетао (djetao☆) → sh und bulgarisch детел (detel☆) → bg[1]

Oberbegriffe:

[1] ptak, kręgowiec, zwierzę

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „dzięcioł“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „dzięcioł“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „dzięcioł“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „dzi%EAcio%B3“

Quellen:

  1. ↑ Vasmer’s Etymological Dictionary: „дятел“