extergere

extergere (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular extergeō
2. Person Singularextergēs
3. Person Singularexterget
1. Person Pluralextergēmus
2. Person Pluralextergētis
3. Person Pluralextergent
Perfekt 1. Person Singularextersī
Imperfekt 1. Person Singularextergēbam
Futur 1. Person Singularextergēbo
PPP extersus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularextergeam
Imperativ Singularextergē
Pluralextergēte
Alle weiteren Formen: Flexion:extergere
Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular extergō
2. Person Singularextergis
3. Person Singularextergit
1. Person Pluralextergimus
2. Person Pluralextergitis
3. Person Pluralextergunt
Perfekt 1. Person Singularextersī
Imperfekt 1. Person Singularextergēbam
Futur 1. Person Singularextergam
PPP extersus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularextergam
Imperativ Singularexterge
Pluralextergite
Alle weiteren Formen: Flexion:extergere

Anmerkung zur Konjugation:

Das Verb extergere wird in der Regel nach der e-Konjugation (obere Tabelle) flektiert, nur vereinzelt nach der konsonantischen Konjugation (untere Tabelle).[1]

Worttrennung:

ex·ter·ge·re

Bedeutungen:

[1] transitiv: durch Wischen reinigen; auswischen, abwischen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb tergere  la mit dem Präfix ex-  la[2]

Sinnverwandte Wörter:

[1] abstergere, detergere

Oberbegriffe:

[1] purgare

Beispiele:

[1] „dolia cum vino bis in die fac extergeantur, privasque scopulas in dolia facito habeas illi rei, qui labra doliorum circumfrices.“ (Cato agr. 26)[3]
[1] „item ahenea omnia unguito, sed prius extergeto bene. postea, cum unxeris, cum uti voles, extergeto:“ (Cato agr. 98,2)[4]
[1] „die tertio extergito spongea bene, perunguito oleo, suspendito in fumo biduo.“ (Cato agr. 162,3)[5]

Wortbildungen:

extersus

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „extergeo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2632.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „extergeo
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „extergeo“ Seite 724.

Quellen:

  1. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „extergeo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2632.
  2. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „extergeo“ Seite 724.
  3. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 35–36.
  4. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 74.
  5. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 116.