falco

falco (Italienisch)

Substantiv, m

Singular Plural
il falco i falchi

Worttrennung:

fal·co, Plural: fal·chi

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] Zoologie: der Falke: kleiner bis mittelgroßer Greifvogel aus der Familie der Falkenartigen, mit zumeist langem Schwanz, spitzen Flügeln und hakig nach unten gebogenem Oberschnabel
[2] figurativ: cleverer Mensch

Synonyme:

[1] falcone

Oberbegriffe:

[1] uccello (Vogel)

Unterbegriffe:

[1] falco coda rossa; falco pecchiaiolo; falco pescatore

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Italienischer Wikipedia-Artikel „falco
[1] PONS Italienisch-Deutsch, Stichwort: „falco
[1] LEO Italienisch-Deutsch, Stichwort: „falco

falco (Latein)

Substantiv, m

Kasus Singular Plural
Nominativ falco falcōnēs
Genitiv falcōnis falcōnum
Dativ falcōnī falcōnibus
Akkusativ falcōnem falcōnēs
Vokativ falco falcōnēs
Ablativ falcōne falcōnibus

Nebenformen:

mittellateinisch: falcho, fauco, falcus

Worttrennung:

fal·co, Genitiv: fal·co·nis

Bedeutungen:

[1] archaisch: Person, deren große Zehen nach innnen gekrümmt sind
[2] Ornithologie, spätlateinisch, mittellateinisch: kleinerer Greifvogel; Falke

Herkunft:

wahrscheinlich eine Ableitung zu dem Substantiv falx  la[1]

Oberbegriffe:

[2] avis

Beispiele:

[1] „Capuam in Campania quidam a Capye appellatam ferunt, quem a pede introrsus curvato nominatum antiqui nostri Falconem vocant;“ (Paul. Fest. p.43M)[2]
[1] „Falcones dicuntur, quorum digiti pollices in pedibus intro sunt curvati, a similitudine falcis.“ (Paul. Fest. p.88M)[3]
[2] „Tuscos a Samnitibus exactos Capuam vocasse ob hoc quod hanc quidam Falco condidisset, cui pollices pedum curvi fuerunt quem ad modum falcones aves habent, quos viros Tusci capyas vocarunt.“ (Serv. Aen. 10,145)[4]
[2] „atque haec cum ita sint, velim dicas, unde subito hauserunt pectora tua euphoniam gentis alienae, ut modo mihi post ferulas lectionis Maronianae postque desudatam varicosi Arpinatis opulentiam loquacitatemque quasi de † harilao vetere novus falco prorumpas?“ (Sidon. epist. 5,5,2)[5]
[2] „Capus Itala lingua dicitur a capiendo. Hunc nostri falconem vocant, quod incurvis digitis sit.“ (Isid. orig. 12,7,57)[6]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[2] Lateinischer Wikipedia-Artikel „Falco
[2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „falco“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2675.
[2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „falco
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „falco“ Seite 738.
[1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 6. Band, 1. Teil F – Fysis, Teubner, Leipzig 1912–1924, ISBN 3-322-00000-1, „1. falco“ Spalte 175.
[2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 6. Band, 1. Teil F – Fysis, Teubner, Leipzig 1912–1924, ISBN 3-322-00000-1, „2. falco“ Spalte 175–176.
[2] Otto Prinz, Helmut Gneuss (Hgg.): Mittellateinisches Wörterbuch, Bände A–C, München 1967–1999 „falco
[2] Hans Gossen: Falkenvögel. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Supplementband III, Stuttgart 1918, Spalte 471–479.

Quellen:

  1. Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 6. Band, 1. Teil F – Fysis, Teubner, Leipzig 1912–1924, ISBN 3-322-00000-1, „1. falco“ Spalte 175.
  2. Sextus Pompeius Festus; Wallace Martin Lindsay (Herausgeber): De verborum significatu quae supersunt cum Pauli epitome. stereotype Auflage der 1. Auflage. B. G. Teubner, Stuttgart/Leipzig 1997 (Erstauflage 1913), ISBN 3-519-01349-5 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 38.
  3. Sextus Pompeius Festus; Wallace Martin Lindsay (Herausgeber): De verborum significatu quae supersunt cum Pauli epitome. stereotype Auflage der 1. Auflage. B. G. Teubner, Stuttgart/Leipzig 1997 (Erstauflage 1913), ISBN 3-519-01349-5 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 78.
  4. Servius Grammaticus; Georg Thilo, Hermann Hagen (Herausgeber): Servii Grammatici qui feruntur in Vergilii carmina commentarii. 1. Auflage. Vol. II: Aeneidos librorum VI–XII commentarii, B. G. Teubner, Leipzig 1884 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 403–404.
  5. Gaius Sollius Modestus Sidonius Apollinaris: Epistulae et Carmina. In: Christian Lütjohann (Herausgeber): Auctores antiquissimi (= Monumenta Germaniae Historica). Tomus VIII. Apud Weidmannos, Berlin 1887 (dMGH)., Seite 80–81.
  6. Isidorus Hispalensis episcopus: Etymologiarum sive originum libri XX. Recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. 1. Auflage. Tomus I libros I–X continens, Oxford 1911 (Scriptorum classicorum bibliotheca Oxoniensis)
Ähnliche Wörter:
falcó, falcon, falot