fatuari
fatuari (Latein)
Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | fatuor |
| 2. Person Singular | fatuāris | |
| 3. Person Singular | fatuātur | |
| 1. Person Plural | fatuāmur | |
| 2. Person Plural | fatuāminī | |
| 3. Person Plural | fatuāntur | |
| Perfekt | 1. Person Singular | fatuātus sum |
| Imperfekt | 1. Person Singular | fatuābar |
| Futur | 1. Person Singular | fatuābor |
| PPP | — | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | fatuer |
| Imperativ | Singular | fatuāre |
| Plural | fatuāminī | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:fatuari | ||
Worttrennung:
- fa·tu·a·ri, fa·tu·or, fa·tu·a·tus
Bedeutungen:
- [1] klassischlateinisch, vom Seher gesagt: begeistert sein
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] begeistert sein
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „fatuari“ (Zeno.org)
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „fatuor“