fidem abrogare

fidem abrogare (Latein)

Redewendung

Worttrennung:

fi·dem ab·ro·ga·re

Bedeutungen:

[1] mit Dativ: etwas die Glaubwürdigkeit entziehen

Beispiele:

[1] „male fidem servando illis quoque abrogant etiam fidem / qui nil meriti; quippe eorum ex ingenio ingenium horum probant.“ (Plaut. Trin. 1048–1049)[1]
[1] „nam et periculosum est, ne quando plus minusve dicamus; et suspicionem adfert auditori meditationis et artificii: quae res fidem abrogat orationi.“ (Rhet. Her. 1,17)[2]
[1] „Verumtamen si rumor vehementer probabilis esse videbitur, argumentando famae fidem poterimus abrogare.“ (Rhet. Her. 2,12)[3]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „abrogo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 26.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „abrogo“
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „abrogo“ Seite 10.

Quellen:

  1. ↑ Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  2. ↑ Friedrich Marx, Winfried Trillitzsch (Herausgeber): Incerti auctoris de ratione dicendi ad C. Herennium Lib. IV. In: Scripta quae manserunt omnia. stereotype, korr. und erw. 2. Auflage. Fasc. 2, B. G. Teubner, Leipzig 1964 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1923), Seite 14.
  3. ↑ Friedrich Marx, Winfried Trillitzsch (Herausgeber): Incerti auctoris de ratione dicendi ad C. Herennium Lib. IV. In: Scripta quae manserunt omnia. stereotype, korr. und erw. 2. Auflage. Fasc. 2, B. G. Teubner, Leipzig 1964 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1923), Seite 35.