fumus
fumus (Esperanto)
Konjugierte Form
Worttrennung:
- fu·mus
Aussprache:
- IPA: [ˈfumus]
- Hörbeispiele: fumus (Info)
- Reime: -umus
Grammatische Merkmale:
- Konditional Aktiv des Verbs fumi
fumus (Ido)
Konjugierte Form
Worttrennung:
- fu·mus
Aussprache:
- IPA: [ˈfumus], [ˈfumʊs]
- Hörbeispiele: —
Grammatische Merkmale:
- Konditional Aktiv des Verbs fumar
fumus (Latein)
Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | fūmus | fūmī |
| Genitiv | fūmī | fūmōrum |
| Dativ | fūmō | fūmīs |
| Akkusativ | fūmum | fūmōs |
| Vokativ | fūme | fūmī |
| Ablativ | fūmō | fūmīs |
Worttrennung:
- fu·mus, Genitiv: fu·mi
Bedeutungen:
- [1] bei Feuer entstehendes Gewölk aus Partikeln und Gasen; Rauch, Qualm
Beispiele:
- [1] „die tertio extergito spongea bene, perunguito oleo, suspendito in fumo biduo.“ (Cato agr. 162,3)[1]
Wortbildungen:
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „fumus“
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „fumus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 2872-2873.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „fumus“
- [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „fumus“ Seite 819.
Quellen:
- ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 116.