intertrigo

intertrigo (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ intertrīgo intertrīginēs
Genitiv intertrīginis intertrīginum
Dativ intertrīginī intertrīginibus
Akkusativ intertrīginem intertrīginēs
Vokativ intertrīgo intertrīginēs
Ablativ intertrīgine intertrīginibus

Worttrennung:

in·ter·tri·go, Genitiv: in·ter·tri·gi·nis

Bedeutungen:

[1] Medizin: wund geriebene Stelle auf der Haut; Hautwolf, Wolf, Intertrigo

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb terere  la mit dem Präfix inter-  la und dem Suffix -igo  la[1]

Beispiele:

[1] „Intertrigini remedium. in viam cum ibis, apsinthi pontici surculum sub anulo habeto.“ (Cato, agr. 159)[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „intertrigo“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 393.
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „intertrigo“ Seite 1044.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „intertrigo“ Seite 1044.
  2. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 113.