klajster

klajster (Polnisch)

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ klajster
—
Genitiv klajstru
—
Dativ klajstrowi
—
Akkusativ klajster
—
Instrumental klajstrem
—
Lokativ klajstrze
—
Vokativ klajstrze
—

Nebenformen:

archaisch: klajstr

Worttrennung:

klaj·ster, kein Plural

Aussprache:

IPA: [ˈklajstɛr]
Hörbeispiele:  klajster (Info)

Bedeutungen:

[1] umgangssprachlich: Klebstoff aus Stärke oder Mehl; Kleister
[2] umgangssprachlich, abwertend: zäher, klebriger Brei, Kleister

Herkunft:

Entlehnung aus dem deutschen Kleister[1][2]

Oberbegriffe:

[1] klej
[2] masa

Beispiele:

[1]

Wortbildungen:

[1] klajstrować, klajstrowy

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „klajster“
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „klajster“
[1] Słownik Wyrazów Obcych – PWN: „klajster“
[1, 2] Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, Seite 104.
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „klajster“
[1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „klajster“
[1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 2 H–M, Warszawa 1902 (Digitalisat), Seite 345.
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „klajster“

Quellen:

  1. ↑ Słownik Wyrazów Obcych – PWN: „klajster“
  2. ↑ Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, Seite 104.