manuari
manuari (Latein)
Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | manuor |
| 2. Person Singular | manuāris | |
| 3. Person Singular | manuātur | |
| 1. Person Plural | manuāmur | |
| 2. Person Plural | manuāminī | |
| 3. Person Plural | manuāntur | |
| Perfekt | 1. Person Singular | manuātus sum |
| Imperfekt | 1. Person Singular | manuābar |
| Futur | 1. Person Singular | manuābor |
| PPP | — | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | manuer |
| Imperativ | Singular | manuāre |
| Plural | manuāminī | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:manuari | ||
Worttrennung:
- ma·nu·a·ri, ma·nu·or, ma·nu·atus sum
Bedeutungen:
- [1] klassischlateinisch: stehlen
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „manuor“ (Zeno.org)