minimus
minimus (Latein)
Adjektiv
| Nominativ Singular und Adverbia | ||||
|---|---|---|---|---|
| Steigerungsstufe | m | f | n | Adverb |
| Positiv | parvus | parva | parvum | parum |
| Komparativ | minor | minor | minus | minus |
| Superlativ | minimus | minima | minimum | minimē |
| Alle weiteren Formen: Flexion:minimus | ||||
Nebenformen:
- minumus
Worttrennung:
- mi·ni·mus
Bedeutungen:
- [1] von sehr kleiner Größe; kleinste
- [2] von sehr geringer Menge oder Anzahl; wenigste
Beispiele:
- [1]
- [2] „instrumenti ne magni siet, loco bono siet. videto quam minimi instrumenti sumptuosusque ager ne siet.“ (Cato agr. 1,5)[1]
Wortbildungen:
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „parvus“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 1495-1498.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „parvus“
- [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „minimus“ Seite 1222.
Quellen:
- ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 8.