minimus

minimus (Latein)

Adjektiv

Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv parvusparvaparvumparum
Komparativ minorminorminusminus
Superlativ minimusminimaminimumminimē
Alle weiteren Formen: Flexion:minimus

Nebenformen:

minumus

Worttrennung:

mi·ni·mus

Bedeutungen:

[1] von sehr kleiner Größe; kleinste
[2] von sehr geringer Menge oder Anzahl; wenigste

Beispiele:

[1]
[2] „instrumenti ne magni siet, loco bono siet. videto quam minimi instrumenti sumptuosusque ager ne siet.“ (Cato agr. 1,5)[1]

Wortbildungen:

minimum

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „parvus“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 1495-1498.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „parvus
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „minimus“ Seite 1222.

Quellen:

  1. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 8.