okoń

okoń (Polnisch)

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ okoń okonie
Genitiv okonia okoni
Dativ okoniowi okoniom
Akkusativ okonia okonie
Instrumental okoniem okoniami
Lokativ okoniu okoniach
Vokativ okoniu okonie

Worttrennung:

okoń, Plural: o·ko·nie

Aussprache:

IPA: [ˈɔkɔɲ], Plural: [ɔˈkɔɲɛ]
Hörbeispiele:  okoń (Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Barsch (Perca fluviatilis)

Herkunft:

gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch okoun → cs, slowakisch okún → sk, russisch окунь (okunʹ☆) → ru, weißrussisch вокунь (vokunʹ☆) → be, ukrainisch окунь (okunʹ☆) → uk und оконь (okonʹ☆) → uk, slowenisch okun → sl und okon → sl, serbokroatisch окун (okun☆) → sh, bulgarisch окун (okun☆) → bg[1]

Verkleinerungsformen:

[1] okoniek, okonek

Oberbegriffe:

[1] ryba, kręgowiec, zwierzę

Beispiele:

[1] Wczoraj ułowił dużego okonia.
Gestern fing er einen großen Barsch.

Redewendungen:

[1] stanąć okoniem – sich widersetzen

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „okoń“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „okoń“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „okoń“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „oko%F1“

Quellen:

  1. ↑ Vasmer’s Etymological Dictionary: „окунь“