perfacilis

perfacilis (Latein)

Adjektiv

Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv perfacilisperfacilisperfacileperfacile
Komparativ
Superlativ
Alle weiteren Formen: Flexion:perfacilis

Worttrennung:

per·fa·ci·lis, per·fa·ci·le

Bedeutungen:

[1] mit Infinitiv oder Supinum: ohne jegliche Mühe oder Schwierigkeiten; sehr leicht
[2] sehr bereit, zu handeln; sehr gefällig

Herkunft:

Ableitung zu dem Adjektiv facilis  la mit dem Präfix per-  la[1]

Beispiele:

[1] „perfacile esse, cum virtute omnibus praestarent, totius Galliae imperio potiri.“ (Caes. 1,2,2)[2]
[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „perfacilis“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 1586.
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „perfacilis“ Seite 1472.
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus iussu et auctoritate consilii ab academiis societatibusque diversarum nationum electi. 10. Band, 1. Teil P – Porrus, Teubner, Leipzig 1982–2010, ISBN 3-322-00000-1, „perfacilis“ Spalte 1348.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „perfacilis“ Seite 1472.
  2. Gaius Iulius Caesar: Bellum Gallicum. In: Wolfgang Hering (Herausgeber): Commentarii. stereotype 1. Auflage. Vol. I, Walter de Gruyter, Berlin/New York 2008, ISBN 978-3-598-71127-5 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1987), Seite 1.