plorabundus
deplorabundus (Latein)
Adjektiv
| Nominativ Singular und Adverbia | ||||
|---|---|---|---|---|
| Steigerungsstufe | m | f | n | Adverb |
| Positiv | plōrābundus | plōrābunda | plōrābundum | plōrābundē |
| Komparativ | — | — | — | — |
| Superlativ | — | — | — | — |
| Alle weiteren Formen: Flexion:plorabundus | ||||
Worttrennung:
- plo·ra·bun·dus
Bedeutungen:
- [1] Klagen äußernd; klagend, jammernd
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „homo ad praetorem plorabundus devenit;“ (Plaut. Aul. 317; handschriftlich überlieferte Lesung, jedoch gemäß Nonius Marcellus: deplorabundus venit[2])[3]
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „plorabundus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1741.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „plorabundus“
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus iussu et auctoritate consilii ab academiis societatibusque diversarum nationum electi. 10. Band, 1. Teil P – Porrus, Teubner, Leipzig 1982–2010, ISBN 3-322-00000-1, „plorabundus“ Spalte 2443.
Quellen:
- ↑ Thesaurus Linguae Latinae. Editus iussu et auctoritate consilii ab academiis societatibusque diversarum nationum electi. 10. Band, 1. Teil P – Porrus, Teubner, Leipzig 1982–2010, ISBN 3-322-00000-1, „plorabundus“ Spalte 2443.
- ↑ Nonius Marcellus; Wallace. M. Lindsay (Herausgeber): De compendiosa doctrina. stereotype 1. Auflage. Volumen III Libri V–XX et indices continens, K. G. Saur, München/Leipzig 2003, ISBN 3-598-71263-4 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1903), Seite 818.
- ↑ Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).