primatus
primatus (Latein)
Substantiv, m
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | prīmātus | prīmātūs |
| Genitiv | prīmātūs | prīmātuum |
| Dativ | prīmātuī | prīmātibus |
| Akkusativ | prīmātum | prīmātūs |
| Vokativ | prīmātus | prīmātūs |
| Ablativ | prīmātū | prīmātibus |
Worttrennung:
- pri·ma·tus, Genitiv: pri·ma·tus
Bedeutungen:
- [1] klassischlateinisch: erster Rang, erste Stelle, Vorrang
Herkunft:
Gegenwörter:
- [1] secundatus
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] erster Rang, erste Stelle, Vorrang
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „primatus“ (Zeno.org)
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „primatus“
Quellen:
- ↑ nach Georges.