quaestuosus
quaestuosus (Latein)
Adjektiv
| Nominativ Singular und Adverbia | ||||
|---|---|---|---|---|
| Steigerungsstufe | m | f | n | Adverb |
| Positiv | quaestuōsus | quaestuōsa | quaestuōsum | quaestuōsē |
| Komparativ | quaestuōsior | quaestuōsior | quaestuōsius | quaestuōsius |
| Superlativ | quaestuōsissimus | quaestuōsissima | quaestuōsissimum | quaestuōsissimē |
| Alle weiteren Formen: Flexion:quaestuosus | ||||
Worttrennung:
- quaes·tu·o·sus
Bedeutungen:
- [1] Vorteil und/oder Gewinne bringend; vorteilhaft, gewinnbringend, einträglich, lukrativ
- [2] sich auf den eigenen Gewinn verstehend, finanziell erfolgreich
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „scito idem agrum quod hominem, quamvis quaestuosus siet, si sumptuosus erit, relinqui non multum.“ (Cato agr. 1,6)[2]
- [2]
Übersetzungen
[1] Vorteil und/oder Gewinn bringend
[2] finanziell erfolgreich
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „quaestuosus“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 2127.
- [1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „quaestuosus“
- [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „quaestuosus“ Seite 1689.
Quellen:
- ↑ P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „quaestuosus“ Seite 1689.
- ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 8.