quaestuosus

quaestuosus (Latein)

Adjektiv

Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv quaestuōsusquaestuōsaquaestuōsumquaestuōsē
Komparativ quaestuōsiorquaestuōsiorquaestuōsiusquaestuōsius
Superlativ quaestuōsissimusquaestuōsissimaquaestuōsissimumquaestuōsissimē
Alle weiteren Formen: Flexion:quaestuosus

Worttrennung:

quaes·tu·o·sus

Bedeutungen:

[1] Vorteil und/oder Gewinne bringend; vorteilhaft, gewinnbringend, einträglich, lukrativ
[2] sich auf den eigenen Gewinn verstehend, finanziell erfolgreich

Herkunft:

Ableitung zu dem Substantiv quaestus  la mit dem Suffix -osus  la[1]

Beispiele:

[1] „scito idem agrum quod hominem, quamvis quaestuosus siet, si sumptuosus erit, relinqui non multum.“ (Cato agr. 1,6)[2]
[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „quaestuosus“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 2127.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „quaestuosus
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „quaestuosus“ Seite 1689.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „quaestuosus“ Seite 1689.
  2. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 8.