rei vindicatio
rei vindicatio (Latein)
Substantiv, f, Wortverbindung
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | vindicātiō rēi | vindicātiōnēs rēi |
| Genitiv | vindicātiōnis rēi | vindicātiōnum rēi |
| Dativ | vindicātiōnī rēi | vindicātiōnibus rēi |
| Akkusativ | vindicātiōnem rēi | vindicātiōnēs rēi |
| Vokativ | vindicātiō rēi | vindicātiōnēs rēi |
| Ablativ | vindicātiōne rēi | vindicātiōnibus rēi |
Worttrennung:
- rei vin·di·ca·tio, Genitiv: rei vin·di·ca·ti·o·nis
Bedeutungen:
- [1] neulateinisch, Recht: die Herausforderung oder das Herausforderungsverlangen einer Sache
Herkunft:
- Wortverbindung aus den Substantiven vindicatio → la und res → la (letzteres im Genitiv Singular)
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] die Herausforderung oder das Herausforderungsverlangen einer Sache
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Susanne Hähnchen: Latein für Jurastudierende, 8. Auflage, München 2022, C.H.Beck, Seite 78, Eintrag „rei vindicatio“.