remedium

remedium (Latein)

Substantiv, n

Kasus Singular Plural
Nominativ remedium remedia
Genitiv remediī remediōrum
Dativ remediō remediīs
Akkusativ remedium remedia
Vokativ remedium remedia
Ablativ remediō remediīs

Worttrennung:

re·me·di·um, Genitiv: re·me·dii

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:  remedium (klassisches Latein) (Info)

Bedeutungen:

[1] Medizin, klassischlateinisch: Mittel gegen Krankheiten oder Verletzung; Heilmittel, Arzneimittel, Arznei, Medizin

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb mederi  la mit dem Präfix re-  la und dem Suffix -ium  la[1]

Unterbegriffe:

[1] analepticum, analgeticum, revulsivum, stimulantium

Beispiele:

[1] „Intertrigini remedium. in viam cum ibis, apsinthi pontici surculum sub anulo habeto.“ (Cato, agr. 159)[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „remedium“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 2303.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „remedium
[1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Der kleine Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. G. Freytag, München 1969, Seite 424, Eintrag „remedium“
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „remedium“ Seite 1774.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „remedium“ Seite 1774.
  2. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 113.