ruń

ruń (Polnisch)

Substantiv, f

Singular Plural
Nominativ ruń
—
Genitiv runi
—
Dativ runi
—
Akkusativ ruń
—
Instrumental runią
—
Lokativ runi
—
Vokativ runi
—

Worttrennung:

ruń, kein Plural

Aussprache:

IPA: [ruɲ]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] niedrig wachsende, dichte Vegetation; grünende Flur

Oberbegriffe:

[1] roślinność

Beispiele:

[1] „Step rozmókł i zmienił się w wielką kałużę, słońce zaś w południe dogrzewało tak mocno, że — dziw nad dziwy! — w województwie bracławskiem i na Dzikich polach zielona ruń okryła stepy i rozłogi już w połowie grudnia.“[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „ruń“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „ruń“
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „ruń“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „ruń“

Quellen:

  1. ↑ Henryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem. Powieść z lat dawnych. 7. Auflage. Tom I (= Pisma Henryka Sienkiewicza, Tom VI), Gebethner i Wolff, Warszawa/Kraków 1901 (Erstauflage 1884, Wikisource), Seite 1.

Konjugierte Form

Worttrennung:

ruń

Aussprache:

IPA: [ruɲ]
Hörbeispiele: —

Grammatische Merkmale:

  • 2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs runąć
ruń ist eine flektierte Form von [[runąć#runąć (Vorlage:Polnisch)|runąć]].
Dieser Eintrag wurde vorab angelegt; der Haupteintrag „runąć“ muss noch erstellt werden.[[Kategorie:Wartung fehlende Grundform (Vorlage:Polnisch)]]