silvanus

silvanus (Latein)

Substantiv, m

Kasus Singular Plural
Nominativ silvanus silvanī
Genitiv silvanī silvanōrum
Dativ silvanō silvanīs
Akkusativ silvanum silvanōs
Vokativ silvane silvanī
Ablativ silvanō silvanīs

Worttrennung:

sil·va·nus, Genitiv: sil·va·ni

Bedeutungen:

[1] mittellateinisch: Waldhüter
[2] mittellateinisch: Waldungeheur, Waldschrat

Synonyme:

[1] silvarius

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Jan Frederik Niermeyer, Co van de Kieft, J. W. J. Burgers: Mediae latinitatis lexicon minus – Mittellateinisches Wörterbuch. In zwei Bänden. 2. Auflage. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2002, DNB 965619362, Band 2, Seite 1267, Eintrag „silvanus“
[2] Edwin Habel, Friedrich Gröbel: Mittellateinisches Glossar. Unveränderter Nachdruck der 2. Auflage. Schöningh, Paderborn 1959, ISBN 3-506-73600-0, DNB 451748891, Spalte 366, Eintrag „silvanus“