skowronek

skowronek (Polnisch)

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ skowronek skowronki
Genitiv skowronka skowronków
Dativ skowronkowi skowronkom
Akkusativ skowronka skowronki
Instrumental skowronkiem skowronkami
Lokativ skowronku skowronkach
Vokativ skowronku skowronki

Worttrennung:

sko·wro·nek, Plural: sko·wron·ki

Aussprache:

IPA: [skɔˈvrɔnɛk], Plural: [skɔˈvrɔnci]
Hörbeispiele:  skowronek (Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Lerche (Alauda)

Herkunft:

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus vermutlich urslawisch *skovornъ(kъ), das aus *skvoro-vornъ kontrahiert worden ist; dieses stelle wiederum ein Kompositum aus *skvorъ „der Star“ und *vornъ (polnisch wrona → pl) „die Krähe“ dar; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch skřivan → cs und skřivánek → cs, slowakisch škovránok → sk, russisch жаворонок (žavoronok☆) → ru und (dialektal) сковоронок (skovoronok☆) → ru und slowenisch škrjanec → sl[1]

Oberbegriffe:

[1] ptak, kręgowiec, zwierzę

Unterbegriffe:

[1] dzierlatka, pośmieciuszka, skowronek rolny, śmieciuszka

Beispiele:

[1] „Z niebieskich najrańszą piosnek /  Ledwie zadzwonił skowronek, / Najrańszy kwiatek piérwiosnek /  Błysnął ze złotych obsłonek.“[2]

Redewendungen:

[1] radosny jak skowronek

Sprichwörter:

[1] Święta Agnieszka wypuszcza skowronka z mieszka

Wortbildungen:

[1] skowronkowy
[1] skowronek borowy

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „skowronek“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „skowronek“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „skowronek“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „skowronek“

Quellen:

  1. ↑ Wiesław Boryś: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, Seite 553
  2. ↑ Adam Mickiewiz: Pierwiosnek. In: Poezye Adama Mickiewicza. Tom pierwszy, drukiem Józefa Zawadzkiego, Wilno 1822 (Wikisource), Seite 3.