sumptuosus

sumptuosus (Latein)

Adjektiv

Nominativ Singular und Adverbia
Steigerungsstufe m f n Adverb
Positiv sumptuōsussumptuōsasumptuōsumsumptuōsē
Komparativ sumptuōsiorsumptuōsiorsumptuōsiussumptuōsius
Superlativ sumptuōsissimussumptuōsissimasumptuōsissimumsumptuōsissimē
Alle weiteren Formen: Flexion:sumptuosus

Worttrennung:

sump·tu·o·sus, sump·tu·o·sa, sump·tu·o·sum

Bedeutungen:

[1] mit großen Kosten verbunden; kostspielig, teuer
[2] sehr freigebig; verschwenderisch

Herkunft:

Ableitung zu dem Substantiv sumptus  la mit dem Suffix -osus  la[1]

Beispiele:

[1] „videto quam minimi instrumenti sumptuosusque ager ne siet.“ (Cato agr. 1,5)[2]
[2]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „sumptuosus“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 2926.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „sumptuosus
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „sumptuosus“ Seite 2063.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „sumptuosus“ Seite 2063.
  2. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 8.