tarantula

tarantula (Polnisch)

Substantiv, f

Singular Plural
Nominativ tarantula tarantule
Genitiv tarantuli tarantul
tarantuli
Dativ tarantuli tarantulom
Akkusativ tarantulę tarantule
Instrumental tarantulą tarantulami
Lokativ tarantuli tarantulach
Vokativ tarantulo tarantule

Worttrennung:

ta·ran·tu·la, Plural: ta·ran·tu·le

Aussprache:

IPA: [taranˈtula], Plural: [taranˈtulɛ]
Hörbeispiele:  tarantula (Info), Plural: —

Bedeutungen:

[1] Zoologie: Tarantel (Lycosa apuliae)

Herkunft:

Entlehnung aus dem französischen tarentule → fr[1]

Oberbegriffe:

[1] pająk, pajęczak, stawonóg, bezkręgowiec, zwierzę

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „tarantula“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „tarantula“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „tarantula“
[1] Słownik Ortograficzny – PWN: „tarantula“

Quellen:

  1. ↑ Słownik Wyrazów Obcych – PWN: „tarantula“
Ähnliche Wörter:
tarentela