tempusculum
tempusculum (Latein)
Substantiv, n
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | tempusculum | tempuscula |
| Genitiv | tempusculī | tempusculōrum |
| Dativ | tempusculō | tempusculīs |
| Akkusativ | tempusculum | tempuscula |
| Vokativ | tempusculum | tempuscula |
| Ablativ | tempusculō | tempusculīs |
Worttrennung:
- tem·pus·cu·lum, Genitiv: tem·pus·cu·li
Bedeutungen:
- [1] spätlateinisch: kurze Zeit
Herkunft:
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „tempusculum“ (Zeno.org)
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „tempusculum“
Quellen:
- ↑ nach Georges.