ulmus

ulmus (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ ulmus ulmī
Genitiv ulmī ulmōrum
Dativ ulmō ulmīs
Akkusativ ulmum ulmōs
Vokativ ulme ulmī
Ablativ ulmō ulmīs

Anmerkung zum Genus:

Wie alle Baumarten ist auch ulmus feminin, obwohl es der o-Deklination angehört.

Worttrennung:

ul·mus, Plural: ul·mi

Aussprache:

IPA: […]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] Botanik: Ulme, Ulmenbaum, Rüster

Oberbegriffe:

[1] arbor

Beispiele:

[1] „circum coronas et circum vias ulmos serito et partim populos, uti frondem ovibus et bubus habeas, et materia, si quo opus sit, parata erit.“ (Cato agr. 6,3)[1]
[1] „Quid faciat laetas segetes, quo sidere terram / vertere, Maecenas, ulmisque adiungere vitis / conveniat, quae cura boum, qui cultus habendo / sit pecori, apibus quanta experientia parcis, / hinc canere incipiam.“[2]
[1] „Ulmus amat vitem, vitis non deserit ulmum: / separor a domina cur ego saepe mea?“[3]

Wortbildungen:

[1] ulmanus, ulmarium, ulmeus, ulmitriba

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „ulmus“
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „ulmus“ (Zeno.org)
[1] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1, Seite 530

Quellen:

  1. ↑ Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 16–17.
  2. ↑ Publius Vergilius Maro, Georgica, 1,1–5
  3. ↑ Publius Ovidius Naso, Amores, 2,16,41–42