umět

umět (Tschechisch)

Aspekt
imperfektives Verb perfektives Verb
umět —
Zeitform Wortform
Präsens 1. Person Sg.umím
2. Person Sg.umíš
3. Person Sg.umí
1. Person Pl.umíme
2. Person Pl.umíte
3. Person Pl.umí, umějí
Präteritum muměl
fuměla
Partizip Perfekt  uměl
Partizip Passiv  –
Imperativ Singular  uměj
Alle weiteren Formen: Flexion:umět

Anmerkung zum Aspekt:

Dieses imperfektive, unvollendete Verb wird dort verwendet, wo die Handlung noch nicht abgeschlossen ist, sich wiederholt oder gewöhnlich stattfindet. Siehe auch Aspekt tschechischer Verben.

Worttrennung:

umět

Aussprache:

IPA: [ˈʊmɲɛt]
Hörbeispiele:  umět (Info)

Bedeutungen:

[1] intransitiv, Modalverb: Übung, Kenntnisse oder Fähigkeit haben: können, wissen, verstehen

Synonyme:

[1] dokázat, dovést, ovládat, znát

Beispiele:

[1] „Poslyšte, umíte zpívat?“ otázal se jeden z nich Švejka.[1]
„Hören Sie, können Sie singen?“ fragte einer von ihnen Švejk.
[1] Kdo umí, umí.
Wer kann, der kann.
[1] Naše matka, ta si umí poradit se vším.
Unsere Mutter, die kommt mit allem zurecht.
[1] Ne každá vdaná žena umí vařit.
Nicht jede verheiratete Frau versteht es zu kochen.
[1] Umí dobře anglicky.
Er kann gut Englisch.

Redewendungen:

umět vzít za práci — mit beiden Händen kräftig zupacken können, richtig zupacken können

Charakteristische Wortkombinationen:

[1] něco umět — etwas können, umět něco dělat/udělat — etwas machen können; umět zpaměti — auswendig können

Wortbildungen:

umění

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[*] Internetová jazyková příručka – Ústav pro jazyk český AV ČR: „umět“
[1] Bohuslav Havránek (Herausgeber): Slovník spisovného jazyka českého. Prag 1960–1971: „uměti“
[1] Oldřich Hujer et al. (Herausgeber): Příruční slovník jazyka českého. Prag 1935–1957: „uměti“
[1] seznam - slovník: „umět“
[1] centrum - slovník: „umět“
[1] Uni Leipzig: Wortschatz-Portal „umět“

Quellen: