veractum
veractum (Latein)
Substantiv, n
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | verāctum | verācta |
| Genitiv | verāctī | verāctōrum |
| Dativ | verāctō | verāctīs |
| Akkusativ | verāctum | verācta |
| Vokativ | verāctum | verācta |
| Ablativ | verāctō | verāctīs |
Nebenformen:
Worttrennung:
- ve·rac·tum, Genitiv: ve·rac·ti
Bedeutungen:
- [1] Vulgärlateinisch: Brachacker, Brachfeld
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] Brachacker, Brachfeld
|
Referenzen und weiterführende Informationen: