vonět

vonět (Tschechisch)

Aspekt
imperfektives Verb perfektives Verb
vonět —
Zeitform Wortform
Präsens 1. Person Sg.voním
2. Person Sg.voníš
3. Person Sg.voní
1. Person Pl.voníme
2. Person Pl.voníte
3. Person Pl.voní, vonějí
Präteritum mvoněl
fvoněla
Partizip Perfekt  voněl
Partizip Passiv  —
Imperativ Singular  voň
Alle weiteren Formen: Flexion:vonět

Anmerkung zum Aspekt:

Dieses imperfektive, unvollendete Verb wird dort verwendet, wo die Handlung noch nicht abgeschlossen ist, sich wiederholt oder gewöhnlich stattfindet. Siehe auch Aspekt tschechischer Verben.

Aussprache:

IPA: [ˈvɔɲɛt]
Hörbeispiele:  vonět (Info)

Bedeutungen:

[1] meist mit Instrumental: vonět po + Lokativ: einen (meistens angenehmen) Duft abgeben, verbreiten; duften
[2] von (einem meistens angenehmen) Duft erfüllt sein; duften, riechen
[3] nevonět: nicht angenehm sein, zuwider sein; hassen, nicht unter die Nase gehen, nicht ausstehen können

Synonyme:

[3] nenávidět, nezamlouvat se

Gegenwörter:

[1, 2] páchnout, smrdět, zapáchat

Beispiele:

[1] Borovice po celý rok silně voní pryskyřicí, hlavně na slunci.
Die Kiefer duftet das ganze Jahr über nach Harz, vor Allem in der Sonne.
[1] Z evolučního hlediska květiny voní proto, aby upoutaly pozornost opylovačů.
Aus evolutionärer Sicht duften Blumen, um die Aufmerksamkeit von Bestäubern auf sich zu ziehen.
[1] Říkal, že do každé ženy, kterou měl, se zamiloval, protože každá jinak voní.
Er sagte, er habe sich in jede Frau, die er hatte, verliebt, da jede Frau anders riecht.
[1] Tato třída byla vybudována teprv nedávno, dodnes voní novotou.
Dieses Klassenzimmer wurde erst vor kurzem errichtet, bis heute riecht es noch neu.
[2] Příjemně voněla nějakou nevtíravou, zřejmě luxusní voňavkou.
Sie roch angenehm nach einem dezenten, wahrscheinlich luxuriösen Parfüm.
[2] Z otevřených oken hostinců voněly čerstvé placky a pečené maso.
Aus den offenen Fenstern der Gastwirte dufteten frische Puffer und gebratenes Fleisch.
[3] Našim dětem učení moc nevoní.
Unseren Kindern geht das Lernen nicht sehr unter die Nase.

Wortbildungen:

navonět, provonět, přivonět, zavonět

Wortfamilie:

voňavka, voňavý, vonící, vůně

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[*] Internetová jazyková příručka – Ústav pro jazyk český AV ČR: „vonět“
[1–3] Bohuslav Havránek (Herausgeber): Slovník spisovného jazyka českého. Prag 1960–1971: „voněti“
[1–3] Oldřich Hujer et al. (Herausgeber): Příruční slovník jazyka českého. Prag 1935–1957: „voněti“
[1–3] Internetový slovník současné češtiny - Lingea s.r.o.: „vonět“