wtorek

wtorek (Polnisch)

Substantiv, m

Singular Plural
Nominativ wtorek wtorki
Genitiv wtorku wtorków
Dativ wtorkowi wtorkom
Akkusativ wtorek wtorki
Instrumental wtorkiem wtorkami
Lokativ wtorku wtorkach
Vokativ wtorku wtorki

Worttrennung:

wto·rek, Plural: wtor·ki

Aussprache:

IPA: [ˈftɔrɛk]
Hörbeispiele:  wtorek (Info)

Bedeutungen:

[1] der zweite Wochentag: Dienstag

Abkürzungen:

[1] wt.

Herkunft:

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *vъtorъ (polnisch wtóry → pl) „sekundär, zweiter“, das die Kurzform der Verbindung *vъtorъ dьnь „der zweite Tag“ ist; etymologisch verwandt mit tschechisch úterý → cs, slowakisch utorok → sk, russisch вторник (vtornik☆) → ru, weißrussisch овторок (ovtorok☆) → be, ukrainisch вівторок (vivtorok☆) → uk, slowenisch torek → sl, serbokroatisch уторак (utorak☆) → sh und bulgarisch вторник (vtornik☆) → bg[1][2]

Gegenwörter:

[1] czwartek, niedziela, piątek, poniedziałek, sobota, środa

Oberbegriffe:

[1] dzień, dzień tygodnia, dzień powszedni

Beispiele:

[1] We wtorek idę zawsze pływać.
Am Dienstag gehe ich immer schwimmen.

Wortbildungen:

[1] wtorkowy

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „wtorek“
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „wtorek“
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „wtorek“
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „wtorek“

Quellen:

  1. ↑ Izabela Malmor: Słownik etymologiczny języka polskiego. 1. Auflage. ParkEdukacja – Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-262-0146-2, Seite 433
  2. ↑ Vasmer’s Etymological Dictionary: „вторник“