RE:Maison
| Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft | |||
|---|---|---|---|
| |||
| Figur der alten dorischen Komödie, der Fresser | |||
| Band XIV,1 (1928) S. 609 | |||
| Bildergalerie | |||
| Register XIV,1 | Register m | ||
| |||
Maison. Typische Figur der alten dorischen Komödie, die von manchen für einen historischen Schauspieler gehalten wurde. Die Hauptquelle über M. ist Athen. XIV 659 a-c: ἰχάῖονχ ot παλαιοὶ τὸν μὲν πολιτικὸν μάγειρον Μαίσωνα, τὸν θ ἐκτόπιον Τέττιγα. Χρύσιππος δ' δ φιλόσοφος τὸν Μαίσωνα ἀπὸ τὸν μασάσθαι οἰεταὶ κεκλήσθαι, olov τὸν ἀμαθὴ καὶ πρὸς γαστέρα νενενκότα, ἄγνοων ὅτι Μαίσων γέγονεν κωμωδίας ὑποκριτῆς Μεγαρεῦς τὸ γένος, δς καὶ τὸ προσωπεῖον ἔνρε τὸ ἄπ 10 αὐτὸν καλονμενον Μαίσωνα, ὡς Ἀριστοφάνης φήσίν ὁ Βυζάντιος ἐν τῶ περὶ προσώπων (p. 276 Nauck), ἐνρεῖν αὐτὸν φάσκων καὶ τὸ τοῦ θεράποντος πρόσωπον καὶ τὸ τὸν μαγείρου* καὶ εἰκότως καὶ τὸ τούτοις πρέποντα σκώμματα καλείται Μαισωνικά,... τὸν θὲ Μαίσωνα Πολέμων èv τοῖς πρὸς Τίμαιον (frg. 46 Preller) ἐκ τῶν ἐν Σικελία φησίν εἶναι Μεγάρων καὶ οὐκ ἐκ τῶν Νισαίων; dazu kommen Hesych. Μαίσωνα* μάγειρον, ἄλλοι βορὸν ἀπὸ τὸν μασάσθαι, Poll. IV 148 (unter 20 den δούλων πρόσωπα) θεράπων Μαίσων und Fest. s. v. Maeson persona comica appellatur aut coci aut nautae (?), aut eius generis. dici ab inventore eius Maesone comoedo, ut ait Aristophanes grammaticus.
Die Ableitung des Namens M. von μασασθαί, die Chrysipp verficht, ist richtig. Gesichert scheint also für die alte dorische Posse die Figur eines Fressers mit dem redenden Namen M. Unglücklich ist dagegen der Versuch des Aristophanes von Byzanz, die Figur genauer zu umgrenzen und in sein Maskensystem einzuordnen, ganz verfehlt die Herleitung von einem bestimmten Komiker als Erfinder. Μαισωνικὰ σκώμματα werden bei einem alten attischen Komiker im gleichen Sinne wie Μεγαρικὰ σκώμματα vorgekommen sein. Als Typus des Ungebildeten scheint noch Philodem den Namen M. zu gebrauchen (Ehetor. I 189 Sudh., wo Usener Μαίσων an Stelle des überlieferten Μάσων O. oder Μάθων 40 .ZV. hergestellt hat).
Zielinski (Quaest. com. 63ff.) hält M. für eine stehende Charakterfigur der dorischen Komödie im Sinne des Maccus oder Bucco der Atellane; erweisen läßt sich das nicht, da die erhaltenen Reste des Epicharm und der Phlyakographen keine Spur des M. enthalten, über den M. (Zenob. Altr. II 58) zugeschriebenen Vers ἄπ' εὐεργεσίης Ἀγαμέμνονα δήσαν Ἀχαιοί, der in einer dorischen Posse unmöglich wäre, s. Crusius Philol. Suppl. VI 275. Meineke FCG II 22f. Kaibel CGF I 76. v. Wilamowitz Herm. IX 339f. Zielinski Quaest. com. 63ff. Dieterich Pulcinella 38f.