אבן

אבן‎ (Hebräisch)

Substantiv, f

unbestimmt bestimmt Status
constructus
Singular
אֶבֶן‎ (CHA: ævæn) הֶָאֶבֶן‎ (CHA: hā-ʾævæn) אֶבֶן‎ (CHA: ʾævæn) 
Plural
אֲבָנִים‎ (CHA: ʾavānīm) הָאֲבָנִים‎ (CHA: hā-ʾavānīm) אַבְנֵי‎ (CHA: ʾavnē) 

Vokalisierung:

אֶבֶן‎, Plural: אֲבָנִים‎

Umschrift:

CHA: Biblisches Hebräisch: ʾæḇæn, Plural: ʾaḇānīm
CHA: Neuhebräisch: ʾeven, Plural: ʾavanim

Aussprache:

IPA: [ˈʔɛvɛn]
Hörbeispiele: —

Bedeutungen:

[1] Material: hartes Mineral aus/in der Erde, auch: Erz
[2] einzelner Stein in der Landschaft, Felsbrocken
[3] Baustoff: in Form gebrachter (behauener/gesägter) Stein
[4] Schmuck: geschnitzter Stein, auch apotropäisch

Beispiele:

[1] ‎

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1–4] Hebräischer Wikipedia-Artikel „אבן“
[1(–4)] Hebrew-English Dictionary „אבן“