Flexion:adbibere

adbibere (Konjugation) (Latein)

zurück zu adbibere


Infinite Formen

Infinitive
Infinitiv Präsens Infinitiv Perfekt Infinitiv Futur
Aktiv adbibere adbibisse —
Passiv — — —
Partizipien
Präsens Aktiv Perfekt Passiv Futur Aktiv
adbibēns — —
Gerundium, Gerundivum, Supina
Gerundium Gerundivum Supinum I Supinum II
adbibendī adbibendus, -a, -um — —


Finite Formen

Imperativ
Person Präsens Futur
Aktiv Passiv Aktiv Passiv
Sg. 2. Pers. adbibe! — adbibitō! —
Sg. 3. Pers. adbibitō! —
Pl. 2. Pers. adbibite! — adbibitōte!
Pl. 3. Pers. adbibuntō! —


Indikativ und Konjunktiv
Präsens
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. adbibō adbibam — —
Sg. 2. Pers. adbibis adbibās — —
Sg. 3. Pers. adbibit adbibat — —
Pl. 1. Pers. adbibimus adbibāmus — —
Pl. 2. Pers. adbibitis adbibātis — —
Pl. 3. Pers. adbibunt adbibant — —
Text
Imperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. adbibēbam adbiberem — —
Sg. 2. Pers. adbibēbās adbiberēs — —
Sg. 3. Pers. adbibēbat adbiberet — —
Pl. 1. Pers. adbibēbāmus adbiberēmus — —
Pl. 2. Pers. adbibēbātis adbiberētis — —
Pl. 3. Pers. adbibēbant adbiberent — —
Text
Futur I
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. adbibam —
Sg. 2. Pers. adbibēs —
Sg. 3. Pers. adbibet —
Pl. 1. Pers. adbibēmus —
Pl. 2. Pers. adbibētis —
Pl. 3. Pers. adbibent —
Text
Perfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. adbibī adbiberim — —
Sg. 2. Pers. adbibistī adbiberis — —
Sg. 3. Pers. adbibit adbiberit — —
Pl. 1. Pers. adbibimus adbiberimus — —
Pl. 2. Pers. adbibistis adbiberitis — —
Pl. 3. Pers. adbibērunt adbiberint — —
Text
Plusquamperfekt
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. adbiberam adbibissem — —
Sg. 2. Pers. adbiberās adbibissēs — —
Sg. 3. Pers. adbiberat adbibisset — —
Pl. 1. Pers. adbiberāmus adbibissēmus — —
Pl. 2. Pers. adbiberātis adbibissētis — —
Pl. 3. Pers. adbiberant adbibissent — —
Text
Futur II
Aktiv Passiv
Person Indikativ Konjunktiv Indikativ Konjunktiv
Sg. 1. Pers. adbiberō —
Sg. 2. Pers. adbiberis —
Sg. 3. Pers. adbiberit —
Pl. 1. Pers. adbiberimus —
Pl. 2. Pers. adbiberitis —
Pl. 3. Pers. adbiberint —