adbibere
adbibere (Latein)
Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | adbibō |
| 2. Person Singular | adbibis | |
| 3. Person Singular | adbibit | |
| 1. Person Plural | adbibimus | |
| 2. Person Plural | adbibitis | |
| 3. Person Plural | adbibunt | |
| Perfekt | 1. Person Singular | adbibī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | adbibēbam |
| Futur | 1. Person Singular | adbibam |
| PPP | — | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | adbibam |
| Imperativ | Singular | adbibe |
| Plural | adbibite | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:adbibere | ||
Alternative Schreibweisen:
- abbibere
Worttrennung:
- ad·bi·be·re
Aussprache:
- IPA: […]
- Hörbeispiele: —
Bedeutungen:
- [1] transitiv, auch absolut: zusätzlich eine Flüssigkeit zu sich nehmen; trinken
- [2] transitiv, übertragen: im Gedächtnis haften lassen; aufnehmen, sich einprägen
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „quando adbibero, adludiabo: tum sum ridiculissumus.“ (Plaut. Stich. 382)[2]
- [1] „perii! is mi, ubi adbibit plus paulo, sua quae narrat facinora!“[3]
- [2] „meretricem commoneri / quam sane magni referat, nihil clam est. quin egomet ultro, / postquam adbibere aures meae tuam oram orationis, / tibi dixi miles quem ad modum potisset deasciarei.“ (Plaut. Mil. 881–884)[2]
- [2] „Nunc adbibe puro / pectore verba puer, nunc te melioribus offer;“[4]
Übersetzungen
[2] im Gedächtnis haften lassen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adbibo“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 106.
- [1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „adbibo“
- [1, 2] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 11
- [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adbibo“ Seite 40.
- [1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „adbibo“ Spalte 573.
Quellen:
- ↑ P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adbibo“ Seite 40.
- 1 2 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
- ↑ Publius Terentius Afer, Heautontimorumenos, 220
- ↑ Quintus Horatius Flaccus, Epistulae, 1,2,67–68