adbibere

adbibere (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular adbibō
2. Person Singularadbibis
3. Person Singularadbibit
1. Person Pluraladbibimus
2. Person Pluraladbibitis
3. Person Pluraladbibunt
Perfekt 1. Person Singularadbibī
Imperfekt 1. Person Singularadbibēbam
Futur 1. Person Singularadbibam
PPP
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularadbibam
Imperativ Singularadbibe
Pluraladbibite
Alle weiteren Formen: Flexion:adbibere

Alternative Schreibweisen:

abbibere

Worttrennung:

ad·bi·be·re

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] transitiv, auch absolut: zusätzlich eine Flüssigkeit zu sich nehmen; trinken
[2] transitiv, übertragen: im Gedächtnis haften lassen; aufnehmen, sich einprägen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb bibere  la mit dem Präfix ad-  la[1]

Beispiele:

[1] „quando adbibero, adludiabo: tum sum ridiculissumus.“ (Plaut. Stich. 382)[2]
[1] „perii! is mi, ubi adbibit plus paulo, sua quae narrat facinora!“[3]
[2] „meretricem commoneri / quam sane magni referat, nihil clam est. quin egomet ultro, / postquam adbibere aures meae tuam oram orationis, / tibi dixi miles quem ad modum potisset deasciarei.“ (Plaut. Mil. 881–884)[2]
[2] „Nunc adbibe puro / pectore verba puer, nunc te melioribus offer;“[4]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „adbibo“ (Zeno.org) Band 1, Spalte 106.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „adbibo
[1, 2] Josef Maria Stowasser, Michael Petschenig, Franz Skutsch: Stowasser. Lateinisch-deutsches Schulwörterbuch. Oldenbourg, München 1994, ISBN 3-486-13405-1 Seite 11
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adbibo“ Seite 40.
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „adbibo“ Spalte 573.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „adbibo“ Seite 40.
  2. 1 2 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  3. Publius Terentius Afer, Heautontimorumenos, 220
  4. Quintus Horatius Flaccus, Epistulae, 1,2,67–68