arcessere (Konjugation) (Latein)
- zurück zu arcessere
| Infinitive |
|
Infinitiv Präsens |
Infinitiv Perfekt |
Infinitiv Futur |
| Aktiv |
arcessere |
arcessīvisse |
arcessītūrum, -am, -um esse |
| Passiv |
arcessī |
arcessītum, -am, -um esse |
arcessītum īrī |
| Partizipien |
|
Präsens Aktiv |
Perfekt Passiv |
Futur Aktiv |
| arcessēns |
arcessītus, -a, -um |
arcessītūrus, -a, -um |
| Gerundium, Gerundivum, Supina |
| Gerundium |
Gerundivum |
Supinum I |
Supinum II |
| arcessendī |
arcessendus, -a, -um |
arcessītum |
arcessītū |
Imperativ
| Person |
Präsens |
Futur |
| Aktiv |
Passiv |
Aktiv |
Passiv |
| Sg. 2. Pers. |
arcesse! |
arcessere! |
arcessitō! |
arcessitor! |
| Sg. 3. Pers. |
|
|
arcessitō! |
arcessitor! |
| Pl. 2. Pers. |
arcessite! |
arcessiminī! |
arcessitōte! |
|
| Pl. 3. Pers. |
|
|
arcessuntō! |
arcessuntor! |
Indikativ und Konjunktiv
| Präsens |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
arcessō |
arcessam |
arcessor |
arcessar |
| Sg. 2. Pers. |
arcessis |
arcessās |
arcesseris |
arcessāris |
| Sg. 3. Pers. |
arcessit |
arcessat |
arcessitur |
arcessātur |
| Pl. 1. Pers. |
arcessimus |
arcessāmus |
arcessimur |
arcessāmur |
| Pl. 2. Pers. |
arcessitis |
arcessātis |
arcessiminī |
arcessāmini |
| Pl. 3. Pers. |
arcessunt |
arcessant |
arcessuntur |
arcessantur |
| Text |
| Imperfekt |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
arcessēbam |
arcesserem |
arcessēbar |
arcesserer |
| Sg. 2. Pers. |
arcessēbās |
arcesserēs |
arcessēbāris |
arcesserēris |
| Sg. 3. Pers. |
arcessēbat |
arcesseret |
arcessēbātur |
arcesserētur |
| Pl. 1. Pers. |
arcessēbāmus |
arcesserēmus |
arcessēbāmur |
arcesserēmur |
| Pl. 2. Pers. |
arcessēbātis |
arcesserētis |
arcessēbāminī |
arcesserēminī |
| Pl. 3. Pers. |
arcessēbant |
arcesserent |
arcessēbantur |
arcesserentur |
| Text |
| Futur I |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
arcessam |
|
arcessar |
|
| Sg. 2. Pers. |
arcessēs |
arcessēris |
| Sg. 3. Pers. |
arcesset |
arcessētur |
| Pl. 1. Pers. |
arcessēmus |
arcessēmur |
| Pl. 2. Pers. |
arcessētis |
arcessēminī |
| Pl. 3. Pers. |
arcessent |
arcessentur |
| Text |
| Perfekt |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
arcessīvī |
arcessīverim |
arcessītus, -a, -um sum |
arcessītus, -a, -um sim |
| Sg. 2. Pers. |
arcessīvistī |
arcessīveris |
arcessītus, -a, -um es |
arcessītus, -a, -um sīs |
| Sg. 3. Pers. |
arcessīvit |
arcessīverit |
arcessītus, -a, -um est |
arcessītus, -a, -um sit |
| Pl. 1. Pers. |
arcessīvimus |
arcessīverimus |
arcessītī, -ae, -a sumus |
arcessītī, -ae, -a sīmus |
| Pl. 2. Pers. |
arcessīvistis |
arcessīveritis |
arcessītī, -ae, -a estis |
arcessītī, -ae, -a sītis |
| Pl. 3. Pers. |
arcessīvērunt |
arcessīverint |
arcessītī, -ae, -a sunt |
arcessītī, -ae, -a sint |
| Text |
| Plusquamperfekt |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
arcessīveram |
arcessīvissem |
arcessītus, -a, -um eram |
arcessītus, -a, -um essem |
| Sg. 2. Pers. |
arcessīverās |
arcessīvissēs |
arcessītus, -a, -um erās |
arcessītus, -a, -um essēs |
| Sg. 3. Pers. |
arcessīverat |
arcessīvisset |
arcessītus, -a, -um erat |
arcessītus, -a, -um esset |
| Pl. 1. Pers. |
arcessīverāmus |
arcessīvissēmus |
arcessītī, -ae, -a erāmus |
arcessītī, -ae, -a essēmus |
| Pl. 2. Pers. |
arcessīverātis |
arcessīvissētis |
arcessītī, -ae, -a erātis |
arcessītī, -ae, -a essētis |
| Pl. 3. Pers. |
arcessīverant |
arcessīvissent |
arcessītī, -ae, -a erant |
arcessītī, -ae, -a essent |
| Text |
| Futur II |
|
Aktiv |
Passiv |
| Person |
Indikativ |
Konjunktiv |
Indikativ |
Konjunktiv |
| Sg. 1. Pers. |
arcessīverō |
|
arcessītus, -a, -um erō |
|
| Sg. 2. Pers. |
arcessīveris |
arcessītus, -a, -um eris |
| Sg. 3. Pers. |
arcessīverit |
arcessītus, -a, -um erit |
| Pl. 1. Pers. |
arcessīverimus |
arcessītī, -ae, -a erimus |
| Pl. 2. Pers. |
arcessīveritis |
arcessītī, -ae, -a eritis |
| Pl. 3. Pers. |
arcessīverint |
arcessītī, -ae, -a erunt |