arcessere
arcessere (Latein)
Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | arcessō |
| 2. Person Singular | arcessis | |
| 3. Person Singular | arcessit | |
| 1. Person Plural | arcessimus | |
| 2. Person Plural | arcessitis | |
| 3. Person Plural | arcessunt | |
| Perfekt | 1. Person Singular | arcessīvī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | arcessēbam |
| Futur | 1. Person Singular | arcessam |
| PPP | arcessītus | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | arcessam |
| Imperativ | Singular | arcesse |
| Plural | arcessite | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:arcessere | ||
Nebenformen:
- accersere
Worttrennung:
- ar·ces·se·re
Bedeutungen:
- [1] transitiv: bewirken, dass jemand kommt; herbeiholen, herzuholen, herholen, herbeirufen, herrufen, kommen lassen
- [2] transitiv, übertragen: etwas Negatives auf sich ziehen, auf sich laden
Beispiele:
- [1] „euvcate huc Sosiam; / gubernatorem qui in mea navi fuit / Blepharonem arcessat qui nobiscum prandeat.“ (Plaut. Amph. 949–951)[1]
- [2] „illic homo a me sibi malam rem arcessit iumento suo.“ (Plaut. Amph. 327)[2]
Wortbildungen:
- arcessio, arcessitio, arcessitor, arcessitus
Übersetzungen
[1] bewirken, dass jemand kommt
[2] transitiv, übertragen: etwas Negatives auf sich ziehen, auf sich laden
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „arcesso“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 542-543.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „arcesso“
- [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „arcesso“ Seite 178–179.
Quellen:
- ↑ Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
- ↑ Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).