accommodatio

accommodatio (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ accommodātio accommodātiōnēs
Genitiv accommodātiōnis accommodātiōnum
Dativ accommodātiōnī accommodātiōnibus
Akkusativ accommodātiōnem accommodātiōnēs
Vokativ accommodātio accommodātiōnēs
Ablativ accommodātiōne accommodātiōnibus

Alternative Schreibweisen:

adcommodatio

Worttrennung:

ac·com·mo·da·tio, Genitiv: ac·com·mo·da·ti·o·nis

Bedeutungen:

[1] Anpassung
[2] übertragen: Entgegenkommen, Rücksichtnahme, Willfährigkeit

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb accommodare → la mit dem Suffix -tio → la[1]

Sinnverwandte Wörter:

[2] comitas, indulgentia

Beispiele:

[1] „Elocutio est idoneorum verborum et sententiarum ad inventionem adcommodatio.“ (Rhet. Her. 1,3)[2]
[1] „elocutio est idoneorum verborum ad inventionem accommodatio;“ (Cic. inv. 1,9)[3]
[2] „Ex huiusce modi principio atque ex liberalitate et accommodatione magistratuum consuetudo aestimationis introducta est.“ (Cic. Ver. 3,189)[4]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „accommodatio“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 66.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „accommodatio“
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accommodatio“ Seite 25.
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, accommodatio„“ Spalte 330.

Quellen:

  1. ↑ P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accommodatio“ Seite 25.
  2. ↑ Friedrich Marx, Winfried Trillitzsch (Herausgeber): Incerti auctoris de ratione dicendi ad C. Herennium Lib. IV. In: Scripta quae manserunt omnia. stereotype, korr. und erw. 2. Auflage. Fasc. 2, B. G. Teubner, Leipzig 1964 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1923), Seite 2.
  3. ↑ Marcus Tullius Cicero: Rhetorici libri qui vocantur de inventione. In: Eduard Ströbel (Herausgeber): Scripta quae manserunt omnia. stereotype 1. Auflage. Fasc. 2, B. G. Teubner, Stuttgart 1977, ISBN 3-519-01170-0 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Erstauflage 1915), Seite 8.
  4. ↑ Marcus Tullius Cicero: Orationes Verrinae: Divinatio in Q. Caecilium. In C. Verrem. In: William Peterson (Herausgeber): Orationes. korr. 2. Auflage. Tomus III, Clarendon Press, Oxford 1916 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis; ohne Seitenangabe).