accubitus

accubitus (Latein)

Substantiv, m

Kasus Singular Plural
Nominativ accubitus accubitūs
Genitiv accubitūs accubituum
Dativ accubituī accubitibus
Akkusativ accubitum accubitūs
Vokativ accubitus accubitūs
Ablativ accubitū accubitibus

Alternative Schreibweisen:

adcubitus

Worttrennung:

ac·cu·bi·tus, Genitiv: ac·cu·bi·tus

Bedeutungen:

[1] klassischlateinisch: das Platznehmen bei Tisch, das Sich-Niederlegen bei Tisch
[2] spätlateinisch: Ort, an dem man liegt; Lager, Sitz
[3] spätlateinisch: Platz bei Tisch

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb accumbere → la mit dem Suffix -tus → la[1]

Synonyme:

[1] accubitio

Sinnverwandte Wörter:

[2] lectus, sedile

Beispiele:

[1] „Postea, ut ait Varro de Vita populi Romani, viri discumbere coeperunt, mulieres sedere, quia turpis visus est in muliere adcubitus.“ (Isid. etym. 20,6,9)[2]
[2] „Κλίνη enim Graece lectus vel adcubitus dicitur, ex quo confectum est ut triclinium diceretur.“ (Isid. etym. 15,3,8)[2]
[2] „statimque exiliens de accubitu suo / relinquens prandium ieiunus pervenit ad corpus“ (Vulg. Tob. 2,3)[3]
„Ich sprang auf, ließ das Mahl stehen, bevor ich davon gekostet hatte,“[4]
[3] „Dicebat autem et ad invitatos parabolam intendens quomodo primos accubitus eligerent dicens ad illos“ (Vulg. Luc. 2,3)[5]
„Als er bemerkte, wie sich die Gäste die Ehrenplätze aussuchten, erzählte er ihnen ein Gleichnis. Er sagte zu ihnen:“[6]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „accubitus“ (Zeno.org)
[2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „accubitus“
[1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accubitus“ Seite 26.
[1–3] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „accubitus“ Spalte 338–339.
[1, 2] Otto Prinz, Helmut Gneuss (Hgg.): Mittellateinisches Wörterbuch, Bände A–C, München 1967–1999 „accubitus“

Quellen:

  1. ↑ P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accubitus“ Seite 26.
  2. 1 2 Isidorus Hispalensis episcopus: Etymologiarum sive originum libri XX. Recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. 1. Auflage. Tomus II libros XI–XX continens, Oxford 1911 (Scriptorum classicorum bibliotheca Oxoniensis)
  3. ↑ Robert Weber, Roger Gryson (Herausgeber): Biblia Sacra Vulgata. 5. Auflage. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 2007, Tobit (Tobias) Kapitel 2, Vers 3
  4. ↑ Bibel: Tobit (Tobias) Kapitel 2, Vers 4
  5. ↑ Robert Weber, Roger Gryson (Herausgeber): Biblia Sacra Vulgata. 5. Auflage. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 2007, Lukasevangelium Kapitel 14, Vers 7
  6. ↑ Bibel: Lukasevangelium Kapitel 14, Vers 7