accumbere

accumbere (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular accumbō
2. Person Singularaccumbis
3. Person Singularaccumbit
1. Person Pluralaccumbimus
2. Person Pluralaccumbitis
3. Person Pluralaccumbunt
Perfekt 1. Person Singularaccubuī
Imperfekt 1. Person Singularaccumbēbam
Futur 1. Person Singularaccumbam
PPP accubitus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularaccumbam
Imperativ Singularaccumbe
Pluralaccumbite
Alle weiteren Formen: Flexion:accumbere

Worttrennung:

ac·cum·be·re

Bedeutungen:

[1] intransitiv: sich (zum Essen) an einen Tisch hinlegen, Platz nehmen
[2] transitiv: sich an etwas legen, Platz an etwas nehmen
[3] intransitiv: sich (in einem Bett) zur Ruhe legen; sich hinlegen
[4] intransitiv, transitiv, mit Dativ: mit jemandem Geschlechtsverkehr haben; mit jemandem schlafen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb *cumbere (vergleiche cubare  la) mit dem Präfix ad-  la[1]

Sinnverwandte Wörter:

[3] dormire, iacere, quiescere

Beispiele:

[1] „Al. lavisti. Am. quid postquam lavi? Al. accubuisti. So. eugae optume! / nunc exquire. Am. ne interpella. perge porro dicere. / Al. cena adposita est; cenavisti mecum, ego accubui simul.“ (Plaut. Amph. 802–804)[2]
[1] „quid si apud te eveniat desubito prandium aut potatio / forte aut cena, ut solet in istis fieri conciliabulis, / ubi ego tum accumbam? Ba. apud me, mi anime, ut lepidus cum lepida accubet.“ (Plaut. Bacch. 79–81)[2]
[1] „cocta sunt, iube ire accubitum.“ (Plaut. Men. 225)[2]
[2] „Ne cum tyranno quisquam epulandi gratia / Accumbat mensam aut eandem vescatur dapem.“ (Acc. trag. 217–218)[3]
[3] „face ut accumbam, accede, adiuta.“ (Plaut. Truc. 478)[4]
[4] „prandi, potavi, scortum accubui, apstuli / hanc, quoiius heres numquam erit post hunc diem.“ (Plaut. Men. 476–477)[2]

Wortbildungen:

accubitio, accubitor, accubitus

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1–4] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „accumbo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 69.
[1, 3, 4] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „accumbo
[1–4] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accumbo“ Seite 26.
[1–4] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „accumbo“ Spalte 340.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accumbo“ Seite 26.
  2. 1 2 3 4 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  3. Otto Ribbeck (Herausgeber): Scaenicae Romanorum poesis fragmenta. 3. Auflage. Band 1: Tragicorum Fragmenta, B. G. Teubner, Leipzig 1897 (Internet Archive), Seite 189.
  4. Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).