alchimia
alchemia (Latein)
Substantiv, f
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | alchimia | — |
| Genitiv | alchimiae | — |
| Dativ | alchimiae | — |
| Akkusativ | alchimiam | — |
| Vokativ | alchimia | — |
| Ablativ | alchimiā | — |
Nebenformen:
- alkimia
Worttrennung:
- al·chi·mia, Genitiv: al·chi·mi·ae
Bedeutungen:
- [1] mittellateinisch: Alchemie
Herkunft:
- aus dem Arabischen[1]
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Jan Frederik Niermeyer, Co van de Kieft, J. W. J. Burgers: Mediae latinitatis lexicon minus – Mittellateinisches Wörterbuch. In zwei Bänden. 2. Auflage. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2002, DNB 965619362, Band 1, Seite 42, Eintrag „alchimia“
Quellen:
- ↑ nach Niermeyer.
alchimia (Polnisch)
Substantiv, f
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | alchimia | — |
| Genitiv | alchimii | — |
| Dativ | alchimii | — |
| Akkusativ | alchimię | — |
| Instrumental | alchimią | — |
| Lokativ | alchimii | — |
| Vokativ | alchimio | — |
Nicht mehr gültige Schreibweisen:
- alchimja
Nebenformen:
Worttrennung:
- al·chi·mia, kein Plural
Aussprache:
- IPA: [alˈçimʲja]
- Hörbeispiele: alchimia (Info)
Bedeutungen:
- [1] veraltet, historisch: Alchimie, Alchemie
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „alchimia“
- [1] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. 1. Auflage. Tom pierwszy A–Ć, Państwowe Wydawnictwo – Wiedza Powszechna, Warszawa 1958, Seite 76.
- [1] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), „alchimja“ Seite 22.
- [1] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), „alchimja“ Seite 13.
- [1] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „alchimia“, Seite 11.
