commensurare
commensurare (Latein)
Verb
| Zeitform | Person | Wortform |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person Singular | commēnsūrō |
| 2. Person Singular | commēnsūrās | |
| 3. Person Singular | commēnsūrat | |
| 1. Person Plural | commēnsūrāmus | |
| 2. Person Plural | commēnsūrātis | |
| 3. Person Plural | commēnsūrant | |
| Perfekt | 1. Person Singular | commēnsūrāvī |
| Imperfekt | 1. Person Singular | commēnsūrābam |
| Futur | 1. Person Singular | commēnsūrābō |
| PPP | commēnsūrātus | |
| Konjunktiv Präsens | 1. Person Singular | commēnsūrem |
| Imperativ | Singular | commēnsūrā |
| Plural | commēnsūrāte | |
| Alle weiteren Formen: Flexion:commensurare | ||
Worttrennung:
- com·men·su·ra·re
Bedeutungen:
- [1] transitiv, spätlateinisch, mittellateinisch, Mathematik: mit demselben Maß messen
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „In his autem comparationibus gravitatis atque acuminis has consonantias necesse est inveniri, quae sibi commensuratae sunt, id est quae notam possunt communem habere mensuram, ut in multiplicibus duplum quod est illa pars metitur, quae inter duos est terminos differentia, ut inter duo et quattuor binarius utrosque metitur;“ (Boeth. mus. 1,29)[2]
Wortbildungen:
Übersetzungen
[1] mit demselben Maß messen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „commensuratus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1302.
- [1] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 3. Band C – Comus, Teubner, Leipzig 1906–1912, ISBN 3-322-00000-1, „commensuro“ Spalte 1854.
- [1] Otto Prinz, Helmut Gneuss (Hgg.): Mittellateinisches Wörterbuch, Bände A–C, München 1967–1999 „commensuro“
Quellen:
- ↑ Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „commensuratus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1302.
- ↑ Anicius Manlius Severinus Boethius; Gottfried Friedlein (Herausgeber): De institutione arithmetica libri duo, De institutione musica libri quinque. Accedit geometria quae fertur Boetii. 1. Auflage. Teubner, Leipzig 1867 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Internet Archive), Seite 220.