componere

componere (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular compōnō
2. Person Singularcompōnis
3. Person Singularcompōnit
1. Person Pluralcompōnimus
2. Person Pluralcompōnitis
3. Person Pluralcompōnunt
Perfekt 1. Person Singularcomposī
Imperfekt 1. Person Singularcompōnēbam
Futur 1. Person Singularcompōnam
PPP compositus
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularcompōnam
Imperativ Singularcompōne
Pluralcompōnite
Alle weiteren Formen: Flexion:componere

Alternative Schreibweisen:

conponere

Worttrennung:

com·po·ne·re

Bedeutungen:

[1] transitiv: nebeneinander oder zueinander legen; zusammenlegen, zusammenstellen, zusammensetzen
[2] transitiv: in Ordnung an einem Ort zusammenbringen; aufstellen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb ponere  la mit dem Präfix con-  la[1]

Beispiele:

[1] „eo surculos praeacutos artito: quos inseres, medullam cum medulla componito.“ (Cato agr. 41,2)[2]
[2] „Torcularium si aedificare voles quadrinis vasis uti contra ora sient, ad hunc modum vasa componito:“ (Cato agr. 18,1)[3]

Wortbildungen:

compositicius, compositio, compositor, compositum, compositura, compositus

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „compono“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 1357-1362.
[1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „compono
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „compono“ Seite 416–417.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „compono“ Seite 416.
  2. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 48.
  3. Marcus Porcius Cato; Antonius Mazzarino (Herausgeber): De agri cultura. Ad fidem Florentini codicis deperditi. 2. Auflage. BSB B. G. Teubner Verlagsgesellschaft, Leipzig 1982 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), Seite 28.