mortuorum rimator
mortuorum rimator (Latein)
Substantiv, m, Wortverbindung
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | mortuorum rīmātor | mortuorum rīmatōrēs |
| Genitiv | mortuorum rīmatōris | mortuorum rīmatōrum |
| Dativ | mortuorum rīmatōrī | mortuorum rīmatōribus |
| Akkusativ | mortuorum rīmatōrem | mortuorum rīmatōrēs |
| Vokativ | mortuorum rīmātor | mortuorum rīmatōrēs |
| Ablativ | mortuorum rīmatōre | mortuorum rīmatōribus |
Worttrennung:
- mor·tu·o·rum ri·ma·tor, Genitiv: mor·tu·o·rum ri·ma·to·ris
Bedeutungen:
- [1] neulateinisch: Leichenbeschauer
Herkunft:
Beispiele:
- [1]
Übersetzungen
[1] Leichenbeschauer
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Carolus Egger: Neues Latein Lexikon (NLL). Lexicon recentis latinitatis. 1. Auflage. Mathias Lempertz, Königswinter 1998, ISBN 978-3-933070-01-2, Seite 230, Eintrag „Leichenbeschauer“, lateinisch wiedergegeben mit „mortuorum rimator“