notaria

notaria (Latein)

Substantiv, f

Kasus Singular Plural
Nominativ notāria notāriae
Genitiv notāriae notāriārum
Dativ notāriae notāriīs
Akkusativ notāriam notāriās
Vokativ notāria notāriae
Ablativ notāriā notāriīs

Worttrennung:

no·ta·ria, Genitiv: no·ta·riae

Bedeutungen:

[1] mittellateinisch: Notariat

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Jan Frederik Niermeyer, Co van de Kieft, J. W. J. Burgers: Mediae latinitatis lexicon minus – Mittellateinisches Wörterbuch. In zwei Bänden. 2. Auflage. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2002, DNB 965619362, Band 2, Seite 940, Eintrag „notaria“


Deklinierte Form

Worttrennung:

no·ta·ria

Grammatische Merkmale:

  • Nominativ Singular Femininum des Adjektivs notarius
  • Vokativ Singular Femininum des Adjektivs notarius
  • (notariā) Ablativ Singular Femininum des Adjektivs notarius
  • Nominativ Plural Neutrum des Adjektivs notarius
  • Akkusativ Plural Neutrum des Adjektivs notarius
  • Vokativ Plural Neutrum des Adjektivs notarius
notaria ist eine flektierte Form von notarius.
Alle weiteren Informationen findest du im Haupteintrag notarius.
Bitte nimm Ergänzungen deshalb auch nur dort vor.

notaria (Katalanisch)

Substantiv, f

Singular Plural
la notaria les notaries

Worttrennung:

no·ta·ria, Plural: no·ta·ri·es

Aussprache:

IPA: []
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] Recht: Notariat

Beispiele:

[1]

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1] Lluís C. Batlle, Günther Haensch, Tilbert Stegmann, Gabriele Woith: Diccionari català-alemany. Katalanisch-deutsches Wörterbuch. 1. Auflage. Enciclopèdia Catalana, Barcelona 1991, ISBN 84-7739-259-5, Seite 712, Eintrag „notaria“
[1] Gran Diccionari de la llengua catalana: notaria
[1] Diccionari de la llengua catalana: „notaria
[1] Antoni Maria Alcover, Francesc de Borja Moll: Diccionari català-valencià-balear. Inventari lexicogràfic i etimològic de la llengua catalana en totes les seves formes literàries i dialectals. Editorial Moll, Palma de Mallorca 1993, ISBN 84-273-0025-5 (Obra completa). Gekürztes Stichwort „notaria“.

notaria (Portugiesisch)

Konjugierte Form

Worttrennung:

no·ta·ria

Aussprache:

IPA: [no.ta.ˈɾi.ə] (in São Paulo Stadt)[1]
Hörbeispiele:

Grammatische Merkmale:

  • 1. Person Singular Konditional des Verbs notar
  • 3. Person Singular Konditional des Verbs notar
notaria ist eine flektierte Form von notar.
Die gesamte Konjugation findest du auf der Seite Flexion:notar.
Alle weiteren Informationen findest du im Haupteintrag notar.
Bitte nimm Ergänzungen deshalb auch nur dort vor.

Quellen:

  1. Übernommen von Aeiouadô by Gustavo Mendonça (CC BY 4.0), Zugriff am 15. September 2016.