uxorcula
uxorcula (Latein)
Substantiv, f
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | uxorcula | uxorculae |
| Genitiv | uxorculae | uxorculārum |
| Dativ | uxorculae | uxorculīs |
| Akkusativ | uxorculam | uxorculās |
| Vokativ | uxorcula | uxorculae |
| Ablativ | uxorculā | uxorculīs |
Worttrennung:
- u·xor·cu·la, Genitiv: u·xor·cu·lae
Bedeutungen:
- [1] liebe Ehefrau; Frauchen
Herkunft:
Beispiele:
- [1] „corpusculum malacum! / mea uxorcula — quae res?“ (Plaut. Cas. 843–844)[2]
- [1] „amabo, mea uxorcula, qur virum tuom sic me spernis?“ (Plaut. Cas. 917)[2]
Wortbildungen:
Übersetzungen
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [1] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „uxorcula“ (Zeno.org), Band 2, Spalte 3341.
- [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „uxorcula“
- [1] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „uxorcula“ Seite 2341.
Quellen:
- ↑ P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 2: M–Z, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „uxorcula“ Seite 2341.
- 1 2 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).