accubare

accubare (Latein)

Verb

Zeitform Person Wortform
Präsens 1. Person Singular accubō
2. Person Singularaccubās
3. Person Singularaccubat
1. Person Pluralaccubāmus
2. Person Pluralaccubātis
3. Person Pluralaccubant
Perfekt 1. Person Singular
Imperfekt 1. Person Singularaccubābam
Futur 1. Person Singularaccubābō
PPP
Konjunktiv Präsens 1. Person Singularaccubem
Imperativ Singularaccubā
Pluralaccubāte
Alle weiteren Formen: Flexion:accubare

Worttrennung:

ac·cu·ba·re

Bedeutungen:

[1] intransitiv: am Tisch liegen, gelagert sein
[2] intransitiv: im Bett oder zur Ruhe irgendwo liegen

Herkunft:

Ableitung zu dem Verb cubare  la mit Präfix ad-  la;[1] vergleiche accumbere  la

Sinnverwandte Wörter:

[1] epulari

Beispiele:

[1] „numquidnam tibi molestumst, gnate mi, si haec nunc mecum accubat?“ (Plaut. Asin. 830)[2]
[1] „possis, si forte accubantem tuom virum conspexeris / cum corona amplexum amicam, si videas, cognoscere?“ (Plaut. Asin. 878–879)[2]
[1] „ubi mi pro equo lectus detur, scortum pro scuto accubet?“ (Plaut. Bacch. 72)[2]
[1] „hau consimili ingenio atque ille est qui in lupanari accubat.“ (Plaut. Bacch. 454)[2]
[1] „Venerem, amorem amoenitatemque accubans exerceo.“ (Plaut. Mil. 651)[3]
[1] „illos accubantis, potantis, amantis / cum scortis reliqui et meum scortum ibidem / cordi atciuc animo suo opsequentis.“ (Plaut. Pseud. 1271–1272a)[3]
[2] „delicatum te hodie faciam, cum catello ut accubes, / ferreo ego dico.“ (Plaut. Curc. 691–692)[2]
[2] „Th. fecisti commode, bene ambula. / Tranio, age, canem istanc a foribus abducant face, / etsi non metuenda est. Tr. quin tu illam aspice ut placide accubat; / nisi molestum vis videri te atque ignavom.“ (Plaut. Most. 853–856)[3]

Wortbildungen:

accubuo

Übersetzungen

Referenzen und weiterführende Informationen:
[1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998): „accubo“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 69.
[1, 2] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „accubo
[1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accubo“ Seite 26.
[1, 2] Thesaurus Linguae Latinae. Editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum: Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis. 1. Band A – Amyzon, Teubner, Leipzig 1900, ISBN 3-322-00000-1, „accubo“ Spalte 339–340.

Quellen:

  1. P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6, „accubo“ Seite 26.
  2. 1 2 3 4 5 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus I: Amphitruo, Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Casina, Cistellaria, Curculio, Epidicus, Menaechmi, Mercator, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).
  3. 1 2 3 Titus Maccius Plautus: Comoediae. recognovit brevique adnotatione critica instruxit W. M. Lindsay. Nachdruck der 1. Auflage. Tomus II: Miles Gloriosus, Mostellaria, Persa, Poenulus, Pseudolus, Rudens, Stichus, Trinummus, Truculentus, Vidularia, Fragmenta, Oxford 1936 (Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis, Digitalisat).