Nasīr ad-Dīn at-Tūsī

Abū Dschaʿfar Muhammad ibn Muhammad Nasīr ad-Dīn at-Tūsī (arabisch أبو جعفر محمد بن محمد نصیرالدین الطوسی, DMG Abū Ǧaʿfar Muḥammad b. Muḥammad Naṣīr ad-Dīn aṭ-Ṭūsī), kurz Nasīr ad-Dīn at-Tūsī (persisch نصیر الدین طوسی, DMG Naṣīr ad-Dīn-e Ṭūsī; * 1201 in Tus, Chorasan nahe dem heutigen Maschhad, Iran; † 1274 bei Bagdad), war ein persischer schiitischer Theologe, Mathematiker, Astronom, Philosoph und Forscher.

Auf Grund seines Wirkens wurde er vielfach als „der dritte Meister“ (arabisch المعلم الثالث, DMG al-muʿallim aṯ-ṯāliṯ) nach Aristoteles und al-Fārābī tituliert.

  1. Vgl. Encyclopædia Iranica.
  2. H. Daiber, F. J. Ragep: al-Ṭūsī, Naṣīr al-Dīn. In: P. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel, W. P. Heinrichs (Hrsg.): Encyclopaedia of Islam II.